Kevin Voetelink

Mijn online portfolio

Je laten meevoeren door de muziek

Voordat ik achter mijn laptop ging zitten om te schrijven, wilde ik eerst even een afspeellijst op Spotify aanzetten. Ik besloot om een afspeellijst met epische muziek (soundtrack/trailer muziek), omdat van die muziek mijn fantasie meestal alle kanten op gaat stromen. Dit keer liep het echter anders, en zorgde de muziek voor een blokkade. Er verschenen vrijwel geen letters op het scherm, en als die al verschenen, dan verdwenen ze nog veel sneller. Tijd voor andere muziek dus.

De afspeellijst met epische muziek was gewoon even wat te heftig, waardoor ik maar niet in die schrijfflow kon komen. Het was dus misschien beter om muziek op te zetten waar wat meer kalmte in zat. Hoewel ik al een tijdje niet meer naar zijn muziek heb geluisterd, en ik dat eigenlijk ook veel te weinig doe, wist ik dat de muziek van Yiruma perfect zou zijn om op te schrijven. Ik luister niet veel naar pianomuziek, en om heel eerlijk te zijn, denk ik dat deze Zuid-Koreaanse pianist de enige is waar ik langer dan een nummer naar kan luisteren. Het is denk ik ook de enige waarbij ik de emotie in zijn muziek kan voelen.

Als ik muziek aan heb staan tijdens het schrijven, dan vind ik die emotie misschien wel het allerbelangrijkste. Hoewel ik ook heel vaak in stilte schrijf, kan die emotie in de muziek er wel voor zorgen dat bepaalde blokkades doorbroken kunnen worden. Het kan een bepaald beeld voor ogen schetsen, dat de aanzet kan zijn voor een nieuw verhaal, of me verder kan helpen met de tekst die ik op dat moment aan het schrijven ben.

Wat ik alleen nog steeds een erg vreemd fenomeen vind, is dat het niet altijd helpt om dezelfde muziek op te zetten. Waar het me de ene dag enorm geholpen kan hebben om naar epische muziek te luisteren, kan het me de andere dag (vandaag dus) gigantisch irriteren. En wanneer die irritaties er dan eenmaal zijn, dan wordt het heel moeilijk om iets te schrijven. Het is daarom altijd weer zoeken naar wat voor muziek je op welk moment nodig hebt. Dit keer was dat Yiruma, maar misschien heb ik de volgende keer hulp van Frans Bauer nodig. You never know…

“Waar woorden tekort schieten, spreekt de muziek.” – Hans Christian Andersen

Verder Bericht

Vorige Bericht

4 Reacties

  1. Emmy 15 augustus 2017

    Bij mij moet het stil zijn. Dan denk ik aan hetgeen ik over wil schrijven en herbeleef ik dat moment met alle emoties, plots komen de woorden dan. En soms … soms lukt het gewoon niet en voel ik me dagen rot daardoor. Misschien kan ik op zo’n moment ook eens muziek opzetten, net als jij deed.

    • Kevin Voetelink 15 augustus 2017 — Berichtauteur

      Meestal is het bij mij ook wel stil als ik schrijf, maar als het even niet wil lukken, dan kan een beetje muziek (bij mij) echt helpen.

  2. Leni 16 augustus 2017

    Ik vind het best interessant, want zelf komt er geen woord op papier bij mij in stilte. Ik heb nog nooit zonder muziek geschreven of gestudeerd. Om een of andere reden kan ik mij onmogelijk concentreren als het stil is. Mijn go-to artiesten: Marle Thomson, Rachèl Louise, Dotan, AURORA, Tame Impala, Cigarettes After Sex en The Head And The Heart

    • Kevin Voetelink 16 augustus 2017 — Berichtauteur

      Af en toe kan ik me gewoon niet concentreren met muziek aan, en dan kan het me ook gaan irriteren. Maar vaak vind ik het ook wel lekker als er muziek aanstaat.

Laat een reactie achter

© 2017 Kevin Voetelink

Thema door Anders Norén

%d bloggers liken dit: