Maak je geen zorgen, ik ben er weer.

Weet je dat op deze dag in 1974 het Nederlands voetbalelftal in Rotterdam met 1-1 gelijkspeelde tegen Oostenrijk? Het was een wedstrijd ter voorbereiding op het Wereldkampioenschap van datzelfde jaar, de wedstrijd waarin Ruud Geels zijn debuut voor Oranje maakte. De kans is klein dat je dit wist. Ik wist het namelijk ook niet. Om eerlijk te zijn maakt het eigenlijk ook helemaal niets uit of je dit weet. Deze tekst gaat namelijk helemaal niet over die ene wedstrijd. De tekst gaat ook nog geen eens over voetbal. Maar waarom begin ik mijn verhaal dan met dit feitje?

Nou… ik heb een tijdje niet geschreven, en ik vind dat je dan niet zomaar door kan gaan waar je gebleven bent. Je moet je lezers iets geven. Omdat het een beetje saai is om te vertellen dat ik getroffen was door de griep, wilde ik een andere manier vinden om deze tekst te beginnen. Zoals ik al zei, moet je je lezers na zo’n periode van afwezigheid wel iets geven. Daarom heb ik besloten jullie een klein, maar toch ook wel groot sportfeitje cadeau te doen. Hoe passend is dat, een dag nadat het Nederlands elftal Portugal met 3-0 versloeg in een vriendschappelijke wedstrijd? Ik vind het zelf tenminste een mooi begin.

Maar ik wilde ook gewoon eens iets anders, een keer op een andere manier schrijven. Gisteravond had ik namelijk heel veel zin om te schrijven, en toen kwam ik eigenlijk op het idee om te kijken naar wat er op 27 maart gebeurde in het verleden. Aardig wat kan ik je vertellen. Toch vreemd dat ik hieraan dacht terwijl ik de longen uit mijn lijf hoestte. Want hoewel ik me echt weer fit voel, hoest ik nog wel de hele buurt bij elkaar. En dat is bloed-irritant. Dat anderen me horen hoesten maakt me echt niets uit hoor, ik kan er namelijk ook weinig aan doen, maar het is uitermate irritant dat je je eigenlijk weer helemaal goed voelt, maar door dat hoesten eigenlijk toch nog niet helemaal. Dat ik geen goede nachtrust krijg en dat ik zo nu en dan last van mijn hoofd heb, daar kan ik aardig makkelijk mee omgaan. Wat echter het vervelendste is, is dat ik tijdens het hoesten aardig wat last krijg van mijn bovenlichaam (borstkas, bovenrug, ribben). Ach ja, gelukkig voel ik sinds vandaag wel dat het allemaal wat begint te verbeteren. Dus alles komt wel weer goed.

Dat ik twee weken geleden ziek werd, kwam wel echt weer op zo’n rotmoment. Ik had namelijk aardig wat plannen voor nieuwe teksten (die ideetjes heb ik niet opgeschreven met m’n domme kop), en was van plan om wat meer met YouTube/video’s te gaan doen. Nu komt het schrijven altijd wel weer op zijn pootjes terecht, ideeën genoeg. Het is alleen wel irritant dat wanneer je net van plan bent om de hele week “aan het werk” te gaan, je dan opeens ziek wordt. Maar ja, het was niet anders.
Ook mijn plannen voor YouTube gaan echt wel goed komen. Ik kan er echter nog niet aan beginnen, omdat ik nog aardig wat hoest (zeker als ik teveel praat) en mijn stem niet echt onder controle heb. Waar ik mijn stem echter niet voor nodig heb, is het werk op de achtergrond. Ik kan nu namelijk gewoon logo’s en banners gaan maken, en misschien is het slim om alvast de social-media kanalen te gaan registreren. Tijdens mijn anderhalve week ziek zijn, heb ik wel nog veel meer ideeën erbij gekregen, dus het is ook van groot belang om alles even op een rijtje te gaan zetten.

Maar buiten het hoesten, voel ik me dus weer helemaal top. Genoeg energie dus om weer aan de slag te gaan!

Kevin Voetelink Geschreven door:

SCHRIJF ALS EERSTE EEN REACTIE

Geef een reactie