Ongefilterd

Coffee Filter

De reden dat ik graag zonder plan begin met bloggen, is omdat ik alles eruit wil gooien. Zodra ik helemaal een plan ga uittekenen voor een blog, ga ik teveel nadenken. Kan ik iets wel zeggen? Ga ik mensen hiermee tegen me in het harnas jagen? Uiteindelijk ben ik meer bezig met schrappen dan met schrijven. Want de waarheid is dat het tegenwoordig niet meer zo heel moeilijk is om mensen te beledigen. Nog steeds is dat de reden dat ik sommige blogs niet wil schrijven. Ik heb gewoon geen zin in gezeik. Aan de andere kant wil ik die blogs eigenlijk wel heel graag schrijven. Het is iets waar ik de laatste tijd heel veel over nadenk. Wat is het ergste dat er kan gebeuren, wanneer ik volledig ongefilterd mijn mening ga uiten?

Waar ik dus ook heel veel over nadenk, is of het een kant is waar ik met deze site op wil gaan, of dat het een project aan de zijkant gaat worden. Misschien is dat ook wel een stukje veiligheid. Deze site draagt mijn naam, dus alles wat ik via deze site uitdraag, wordt uitgedragen door mij. Als een site een willekeurige naam heeft, en je ook onder die naam je blogs plaatst, heeft “gezeik” niet direct weerslag op jou. Misschien is deze gedachtegang onzin, maar zo denk ik er wel een beetje over. Als ik dus een site creëer met een willekeurige naam, creëer ik een veilige haven waarin ik kan zeggen wat ik wil, hoe ik het wil. Maar waarom zou je een veilige haven moeten creëren om te kunnen zeggen wat je wilt, hoe je het wilt? Dat zou nog geeneens in me op moeten komen. Misschien dat ik het zelfs een beetje hypocriet vind.

Als je namelijk zegt dat je het vrije woord belangrijk vindt, waarom zou je je dan verschuilen achter een andere naam? Dan zou je toch gewoon moeten zeggen wat je wilt zeggen? Het is een weerspiegeling van de wereld waarin we nu leven. Er is altijd wel iemand beschikbaar om je te cancelen of aan je kop te gaan zeiken, omdat je iets niet hetzelfde ziet zoals zij. Daar heb je geen groot publiek voor nodig. Die persoon kan in je directe omgeving zitten. Ik zou nu al een paar mensen aan kunnen wijzen, die mijn mening over bepaalde onderwerpen niet zouden waarderen, en dat ook niet onder stoelen of banken zouden schuiven. Als ik daar over nadenk, heb ik er gewoon niet veel zin in om die confrontatie op te zoeken.

Het gaat dan ook niet per se om de heftige onderwerpen, zoals bijvoorbeeld godsdienst, maar bijvoorbeeld ook over werk, gezondheid en persoonlijke ontwikkeling. Veel mensen kunnen alleen maar zwart-wit denken. Als ik het dus niet voor 100% met je eens ben, en je misschien maar voor 95% gelijk geef, dan is die 5% genoeg om te denken dat ik volledig tegen je ben. Ik moet zeggen dat dat me ook wel fascineert. De laatste tijd heeft de maatschappij goed kunnen laten zien dat zwart-wit denken regeert, of dit nou gaat om bijvoorbeeld coronamaatregelen of de klimaatproblemen. Het is het een of het ander. De gulden middenweg kan vaak niet meer gevonden worden. Maar misschien is dat ook wel een reden om toch ongefilterd te gaan schrijven.

Wat maakt het namelijk uit wanneer mensen toch alleen overtuigd zijn van hun gelijk? Dan kan ik net zo goed mijn mening ook op die hoop gooien. Doe ermee wat je wilt. Misschien kunnen de discussies die eruit voortvloeien ook wel interessante inzichten geven. Dus ja, misschien ga ik gewoon eens wat prikkelende onderwerpen aansnijden, en mijn ongezouten mening daarover geven. Eens kijken wat dat doet.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

%d bloggers liken dit: