Waarom ben ik ooit begonnen met bloggen?

blogging wordpress

Vandaag vroeg ik me af waarom ik ooit begonnen ben met bloggen. Terwijl ik aan het nadenken was over de blog die ik vandaag wilde schrijven, kwam deze vraag opeens in me naar boven. Die vraag zou toch makkelijk te beantwoorden moeten zijn, zou je denken. Het is echter alweer ruim 10 jaar geleden dat ik begon met het schrijven van blogs. Mijn geheugen laat me een beetje in de steek als ik moet nadenken over de reden waarom ik daar in 2012 mee begon. Vreemd genoeg weet ik nog wel wat mijn eerste blog was, en wat de naam van mijn toenmalige site was. Leuk om te weten, maar dat is minder belangrijk dan achter de reden te komen waarom ik ben begonnen met bloggen. Als ik namelijk weer achter die reden weet te komen, zou ik stok achter de deur hebben op het moment dat ik niet zo gemotiveerd als nu ben. Weet niet of ik dat ooit nodig ga hebben, maar het is wel een handige reddingsboei. Dus we gaan even een reis terug in de tijd maken.

Ik begon in januari 2012 met bloggen. Via WordPress.com had ik een website aangemaakt: Mijn gedachten, mijn woorden. De eerste blog die ik op die site publiceerde, was: 2012 wordt mijn jaar! Van 2008 to eind 2011 heb ik heel veel lopen aankloten. Stoppen met opleidingen, geen baan vasthouden, en niet echt productief met iets bezig zijn. Als ik zo terugkijk, heb ik echt een hekel aan die jaren van m’n leven. Hoe kan je nou vier jaar zo in de prullenbak gooien? Alsof het niks is. Maar goed, dat is een verhaal voor een andere blog, want ik moet natuurlijk wel onderwerpen overhouden om over te schrijven. Die eerste blog was dus eigenlijk een manier om me verantwoordelijk te houden voor mijn eigen doelen en daden. Op dat moment had ik ook echt het zelfvertrouwen dat het allemaal goed zou gaan komen. Ik weet alleen niet meer waar dat zelfvertrouwen vandaan kwam.

Waar die eerste site eerst vooral werd gevuld met persoonlijke verhalen, begon ik ook al snel teksten te schrijven die discussies uit konden lokken, de gedachten zouden prikkelen. De community op WordPress.com was ook heel actief in het volgen van andere sites, iets wat WordPress ook heel makkelijk maakte. Het was leuk om continu met andere mensen in contact te komen, en ook anderen te zien groeien in wat ze deden. Terwijl ik eind januari 2012 een echte baan kreeg, bleef mijn interesse in het schrijven van blogs almaar stijgen. Dagen en avonden brainstormen over nieuwe blogs. Ben ik dan gewoon in het bloggen gegroeid? Mijn gedachten, mijn woorden liep op een gegeven moment best wel redelijk. Elke blog kreeg wel reacties, en nieuwe mensen wisten de site ook steeds beter te vinden. Er gebeurde echter ook iets anders.

Het leek wel alsof de vaste mensen die mij volgden, en die ik volgde, allemaal stopten met hun blogs. Op een gegeven moment was ik gewoon de laatste. Misschien dat dat uiteindelijk dan ook de reden is geweest dat ik ben gestopt met die site. Was ik verslaafd geraakt aan de statistieken en gevolgd blijven worden? Ik probeer me er nu namelijk ook zo min mogelijk mee bezig te houden, maar natuurlijk geeft het een geweldig gevoel wanneer je ziet dat je weer eens je lezersrecord hebt verbroken. Dat gaf het toen, en dat geeft het nu nog steeds. Maar na die eerste site volgden er heel wat andere sites, sites die het nooit lang wisten vol te houden. Ik kreeg gewoon niet meer hetzelfde plezier van die eerste site terug. Dat heb ik ook nooit teruggekregen, totdat ik een week geleden weer begon met schrijven. Op de een of andere manier voelt het gewoon weer goed. Maar waarom? Waarom lijk ik weer hetzelfde gevoel terug te hebben als bij die eerste site?

Het is moeilijk om daar een goed antwoord op te vinden. Ik zit lekker in mijn vel, voel me zowel geestelijk als lichamelijk goed, en blijf mezelf ontwikkelen. Misschien dat die combinatie nou net het verschil maakt. Ik ga nu al 5 dagen gewoon elke avond zitten en ik ga schrijven. De ene keer heb ik al een onderwerp in mijn hoofd, de andere keer ga ik gewoon schrijven. Ik weet niet of ik het vol ga houden om elke dag te blijven schrijven, maar ik hoop het wel. Zeker aan het begin is het belangrijk om zoveel mogelijk te blijven schrijven, om zo die routine er weer in te krijgen. En zoals het nu gaat, zie ik niet in waarom ik niet elke dag zou kunnen schrijven.

Dit is toch nog een aardige blog geworden, maar ik heb nog steeds geen antwoord op de vraag waarom ik ooit ben begonnen met bloggen. Misschien is er wel geen duidelijk antwoord op te vinden. Eerst was bloggen een bijzaak, daarna werd het een manier om mezelf beter te kunnen uiten, en zo heb ik door de jaren heen elke keer weer een andere reden gehad om te bloggen. Wat die reden nu is? Ik vind het gewoon leuk.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

%d bloggers liken dit: