Kevin Voetelink

Mijn online portfolio

Waarom moet er continu worden gepraat?

We leven in het jaar 2010, de winter van dat jaar om precies te zijn. Op het moment ben ik bezig met mijn tweede poging aan het MBO, een poging die net als de eerste poging zou mislukken, maar dat weet ik nu nog niet. We hebben les van onze studieloopbaanbegeleider, en hebben zojuist te horen gekregen dat we moeten gaan werken aan een nieuw project. Dit project moet in dezelfde week klaar zijn als het project dat we in een andere les hebben gekregen. Iedereen raakt in paniek. Hoe kunnen we nou aan twee projecten tegelijk werken? De irritaties worden bij mij steeds groter. Ben ik in een kleuterklas belandt? Ik vertel de kleuters dan ook dat ze eens moeten doorkrijgen dat ze niet meer op de middelbare school zitten, en dat ze zich wat volwassener moeten gaan gedragen.

Diezelfde dag heb ik een “functioneringsgesprek” bij mijn studieloopbaanbegeleider. We praten nog even door over wat er die dag tijdens de les was gebeurt. Ze zegt dat ze, voordat ik me had uitgesproken over het kinderachtige gedrag, had gedacht dat deze opleiding niets voor mij zou zijn. Ik was stil. Omdat ik nu echter heb laten zien dat ik m’n mannetje sta, heeft ze er weer veel meer vertrouwen in.

Weet je, na dat gesprek heb ik heel erg moeten nadenken. Je zou het gesprek als iets positiefs hebben kunnen zien, omdat de leraar nu wel vertrouwen had dat ik op mijn plek was bij de opleiding (Sociaal Maatschappelijk Dienstverlener). Zo positief vond ik het echter niet. Natuurlijk is het leuk als een leraar zijn/haar vertrouwen in je uitspreekt, maar het ging me meer om de wat de voorwaarden voor dat vertrouwen waren. Ik moest meer gaan praten, en dat zou wel eens heel moeilijk kunnen worden.

Ik ben namelijk niet zo’n prater. Dit komt niet omdat ik verlegen ben (misschien een beetje), maar omdat ik het gewoonweg niet nodig vind om altijd maar iets te zeggen. Waarom zou ik? Ik vind dat veel mensen veel te veel praten, en er echt bij gebaat zouden zijn om eens hun mond dicht te houden. Dat is niet alleen goed voor hun kaken, die veel te verduren hebben door het non-stop bewegen, maar het is ook goed voor de mensen om hun heen. Ik word soms echt helemaal gek van mensen die geen tien seconden hun mond kunnen houden. Ze gaan maar door. Dan heb ik het nog geen eens over de mensen gehad die het nodig lijken te vinden om continu te schreeuwen. Doe gewoon eens even normaal.

Maar dit lijken veel mensen dus wel normaal te vinden. Dat ik niet continu aan het praten ben, dat is vreemd. Weet je? Dan ben ik maar vreemd, het boeit me helemaal niets. Ik ben nou eenmaal iemand die veel liever nadenkt en luistert. Dat is wie ik ben, en als jij iemand bent die voortdurend wil praten, dan moet je dat vooral doen. Als je iemand bent die het nodig vindt om voortdurend te schreeuwen, dan moet je vooral heel erg ver bij mij uit de buurt blijven.

Waarom ik laatst weer moest nadenken over iets wat zeven jaar geleden gebeurd is, weet ik niet. Misschien komt het doordat ik het maar vreemd blijf vinden, dat het blijkbaar minder goed is om ervoor te kiezen stil te zijn, dan om de keuze te maken voortdurend te praten. Dat terwijl er wel vaak wordt gezegd dat mensen eens moeten gaan nadenken voordat ze iets zeggen. Doe ik dat, is het weer niet goed. Ach, ik denk dat veel mensen zelf nog geen eens weten wat nou eigenlijk goed en slecht is, als het over dit onderwerp gaat. Maar als je dat dan niet weet, loop dan niet te verkondigen dat anderen het bij het verkeerde eind hebben.

TIP: Als je nou iemand bent die continu loopt te schreeuwen, koop dan een rol tape. Ik denk dat je vast wel begrijpt wat je daarmee moet gaan doen.

Verder Bericht

Vorige Bericht

3 Reacties

  1. Veronique 27 augustus 2017

    Soms is stilte goed genoeg. Genieten van het moment.

Laat een reactie achter

© 2017 Kevin Voetelink

Thema door Anders Norén

%d bloggers liken dit: