Wat zou je doen als je een dictator zou zijn?

Reading Time: 6 minutes

Ken je die vragen die op de Pickwick theezakjes staan? Die vragen kunnen echt alle kanten opgaan. Mensen hebben er ook allemaal een verschillende mening over. De een vindt die vragen geweldig, de ander vraagt zich af wat Pickwick in vredesnaam met deze vragen wilt bereiken. Zelf heb ik niet echt een mening over de vragen. Leuk dat ze erop staan, maar ik zou niet in huilen uitbarsten als ze opeens zouden verdwijnen. Voor een schrijver kunnen deze vragen echter wel een goede bron van inspiratie zijn. Niet zo lang geleden stond er op mijn labeltje de vraag: Wat zou je doen als je de minister-president zou zijn? Vond ik niet zo interessant, dus besloot ik van het woord minister-president dictator te maken.

Laten we namelijk eerlijk zijn, zoveel kan je nou ook weer niet doen als premier. Als je al iets wilt veranderen, moet je eerst weer de goedkeuring krijgen van allemaal andere ministers, waarvan velen er een beroep van maken om je tegen te werken. Nee, als dictator hoef je niet door al die rompslomp heen, en verander je gewoon iets wanneer je dat wilt. En dat hoeft natuurlijk niet slecht te zijn. Aan het woord dictator kleeft namelijk een negatief beeld, wat begrijpelijk is, aangezien de meeste dictators hun absolute macht niet ten goede gebruiken. Maar wat als je dat wel zou doen? Wat als je de absolute macht van een dictator ten goede zou gebruiken? Wat als je het land zou kunnen naar het beeld van jouw idealen, normen en waarden? Zou het land er beter van worden, of misschien wel slechter?

Voor mezelf besloot ik eerst te kijken naar misschien wel het grootste “probleem” van de huidige wereldmaatschappij: Het verschil van inkomen tussen rijk en arm. Terwijl de rijken steeds rijker worden, worden de armen steeds armer. Dit probleem moet naar mijn mening verholpen worden. Iedereen moet een leven met weinig zorgen kunnen leiden. Maar kan je dit doen door de rijken meer belasting te laten betalen, door multinationals zwaarder te belasten, of door alles goedkoper te maken? Vroeger zou ik volmondig ja hebben gezegd, maar nu weet ik het niet zo zeker meer. Ik vraag me namelijk af of het de kloof tussen rijk en arm op zou lossen.

Sinds ik mezelf steeds meer ben gaan verdiepen in personal branding, ben ik ook steeds meer in aanraking gekomen met de verhalen van mensen met veel geld. Natuurlijk zijn er rijken die dankzij pappie en mammie hun vermogen bij elkaar hebben gekregen, maar een gigantisch groot deel is begonnen met helemaal niets. Zij hebben het in deze “oneerlijke” wereld voor elkaar weten te krijgen om veel geld te verdienen. Waarom lukt het hun wel, en andere mensen niet? Ik denk dat dit te maken heeft met het hebben van de juiste mindset. En hoe kan je bij mensen deze juiste mindset ontwikkelen? Door het geven van de juiste educatie. De kloof tussen arm en rijk verander je dus niet alleen door aan geldzaken te sleutelen. Je moet ook gaan sleutelen aan de gedachtegang van mensen.

“A rich man is nothing but a poor man with money.” – W.C. Fields

Dit brengt me bij het volgende punt. en dat is educatie. Ik heb geen hoge pet op van hoe het educatieve systeem in elkaar zit, en na al die decennia nog niet is ontwikkeld naar de huidige moderne tijd. We worden nog steeds op dezelfde manier opgeleid als vijftig jaar terug. We worden opgeleid voor beroepen, die binnen de kortste keren overgenomen gaan worden door computers en robots, als dit zelfs nu al niet het geval is. Er moet dus iets gaan veranderen, en we moeten ervoor zorgen dat we dat deel van de mens ontwikkelen, dat nooit (of nog lang niet) door een computer kan worden geëvenaard. Je gaat dan misschien denken aan de “creatieve” beroepen, maar ook personal branding is iets waarmee we ons kunnen onderscheiden van de automatisering, computerisering, en robotisering. We moeten op zo’n manier worden opgeleid, dat ons werk nooit door machines kan worden overgenomen. En ik vind dat we dit gratis moeten kunnen doen.

Tienduizenden, misschien wel honderdduizenden, afgestudeerden beginnen hun loopbaan met een gigantische schuld. Steeds meer mensen kunnen deze schuld niet afbetalen. Volgens een artikel van RTL Nieuws op 10 april 2017, hebben studenten nog een schuld van 17,9 miljard euro bij de overheid! Aangezien veel oud-studenten hun lening na vijftien jaar nog steeds niet kunnen terugbetalen, blijft de overheid met deze schuld zitten. En hoe los je dit probleem op door educatie gratis te maken? Daar ben ik nog niet over uit. Het belangrijkste, vind ik, is echter dat iedereen gelijke kansen moet krijgen, en dat studeren niet alleen voor de rijken moet zijn. De weg die de huidige regering inslaat, en de wegen die nog in worden geslagen, zorgen er echter voor dit in de toekomst wel het geval gaat zijn. Hierdoor vergroot je indirect dus ook de kloof dus rijk en arm. Het verschil in rijkdom begint dus eigenlijk allemaal (naar mijn mening) bij het krijgen van een kans op goede educatie.

Iets anders waar we geen kloof moeten hebben tussen rijk en arm, is de zorg. Ik vind het misschien wel de meest zorgelijke ontwikkeling in de huidige maatschappij, dat mensen niet meer naar de dokter willen gaan, omdat ze weinig geld hebben. Deze mensen nemen meestal een hoog eigen risico, zodat ze de maandlasten zo laag mogelijk kunnen houden. Aanvullende verzekeringen worden al zeker niet aan het zorgpakket toegevoegd. Als je dan wel ziek wordt, dan zullen de kosten de pan uit rijzen. Niet zo gek dus dat mensen met weinig geld ervoor kiezen om niet meer naar de dokter te gaan. De zorg moet dus ook gratis.

De zorg en het onderwijs moeten dus gratis. Kost dat niet veel te veel geld om te realiseren? Ja, waarschijnlijk wel. Dit is echter wel hoe ik het zou willen zien, en als dictator zou ik de juiste mensen in dienst nemen, die dit ideaalbeeld kunnen/moeten realiseren. Ik denk trouwens ook dat dit op de lange termijn juist geld zal opleveren. Mensen worden goed opgeleid, blijven gezond, en hebben de kans om genoeg geld te verdienen. Ze zullen waarschijnlijk ook gelukkiger zijn. Zijn het niet deze mensen die ervoor zorgen dat er geld in de staatskas komt? Geld moet rollen, en op mijn manier zal het waarschijnlijk blijven rollen.

Nu ik de voor mij grootste zaken heb besproken, wil ik me wat gaan richten op andere dingen die nu spelen. Moeten wij bijvoorbeeld het voorbeeld van Groot-Brittannië volgen, en ook uit de Europese Unie stappen? Sinds Brexit heb ik hier geregeld over nagedacht. Wat zijn de voordelen, wat zijn de nadelen? Wat weegt voor mij het zwaarst? Laat ik beginnen te zeggen dat ik als dictator uit de Europese Unie zou stappen. Hoewel ik altijd een hekel heb gehad aan dat een centraal orgaan de regels bepaald voor verschillende landen, met verschillende culturen, en dat ik steeds minder vertrouwen heb in de stabiliteit van de Euro, zijn dit voor mij niet de voornaamste redenen om uit de EU te stappen. Nee, mijn reden is wat romantischer van aard.

Niet zo lang geleden zag ik ergens een video over hoe vreemde talen zullen uitsterven, en dat de kans groot is dat we binnen tientallen jaren alleen nog maar Engels spreken. Ik begon hier wat meer over na te denken, en kwam tot de conclusie dat dit ook geldt voor culturen. Culturen sterven namelijk ook uit, en we worden allemaal gevormd naar het ideaalbeeld van bepaalde mensen. Als er een ding is waarmee de mensheid de wereld wel verrijkt en mooier maakt, is (naar mijn mening) juist dat er verschillende culturen zijn. Ik wil niet dat dit uitsterft. Hoe het er nu naar uitziet, gaat dit mede dankzij de Europese Unie wel in rap tempo gebeuren. De belangrijkste reden voor mij om uit de EU te stappen (al zijn die andere twee ook wel een belangrijke drijfveer).

Een ander dilemma wat Nederland lang heeft bezig gehouden, is de vluchtelingencrisis. Moeten we meer vluchtelingen toelaten? Moeten we vluchtelingen meteen uitzetten zodra zij zich misdragen? Vanaf het eerste moment dat er vluchtelingen vanuit Syrië naar Nederland kwamen, heb ik er nooit iets op tegen gehad. Waar ik wel een heel groot probleem mee had, is hoe de politiek met de hele situatie om is gegaan. Zodra jij de burgers niet alles vertelt, en leugens gaat vertellen, dan kan je uiteraard op weerstand rekenen. Dat is denk ik ook waarom er zoveel problemen waren omtrent de vluchtelingencrisis. Ik blijf zelf echter altijd van mening dat je mensen moet helpen wanneer je dat kan. De vluchtelingen kunnen er ook niets aan doen dat de politiek de hele situatie zo dom heeft aangepakt.

Wat ik wel vind, is dat zodra mensen in dit land komen wonen, ze zich moeten aanpassen aan de normen en waarden van dit land, de taal moeten leren, en hun steentje moeten bijdragen aan de maatschappij. Ze worden een inwoner van Nederland, en zo worden ze ook behandeld. Dat houdt in dat je recht krijgt op de lusten, maar ook op de lasten.

“Remember, if you ever need a helping hand, it’s at the end of your arm, as you get older, remember you have another hand: The first is to help yourself, the second is to help others.” – Audrey Hepburn

En hoe wil ik dat criminaliteit bestraft wordt? Nou, ik vind dat er in dit land wel wat zwaarder gestraft mag worden. De doodstraf hoeft van mij niet terug te komen (na lang beraad), maar er mag wel een verhoging in de lengte van celstraffen komen. Iemand die een ander heeft vermoord, en dan heb ik het niet over moord uit noodweer, hoeft van mij niet te verwachten dat hij ooit nog uit de gevangenis komt. Een pedofiel die niet met zijn handen van kinderen af kon blijven, hoeft niet te rekenen op dat hij afgezonderd wordt van andere gevangenen. Als je weet dat bepaalde dingen niet mogen, maar ze toch gaat doen, dan kan je wat mij betreft op de blaren gaan zitten. In sommige gevallen zal dat een hele lange zit gaan worden.

Natuurlijk zijn er nog vele andere zaken waar ik me als dictator over zal moeten buigen, maar dit zijn voor mij toch wel enkele belangrijke punten uit mijn verkiezingsprogramma. Zoals ik al zei, wil ik geen slechte dictator zijn, en dat houdt in dat wanneer je mijn standpunten over andere zaken wilt weten, je het natuurlijk altijd kan vragen.

“The difference between a democracy and a dictatorship is that in a democracy you vote first and take orders later; in a dictatorship you don’t have to waste your time voting.” – Charles Bukowski

Kevin Voetelink Geschreven door:

2 Comments

  1. 11 maart 2018
    Reply

    Als dictator zou ik hard weg lopen van alle ellende die er om mij heen is.
    Tenslotte heeft een dictator schuld aan al die ellende.
    Nee, ik kies ten alle tijde voor democratie.

    Eenvoudige groet,

    • Kevin Voetelink
      11 maart 2018
      Reply

      Zou er ook nooit een willen zijn hoor… denk ik. Het is meer een beeld geworden van wat ik zou veranderen, mocht ik de macht hebben. We weten ook allemaal dat een minister-president helemaal niet zoveel kan veranderen zonder goedkeuring van andere ministers, daarom leek het mij beter om minister-president te veranderen in dictator.

Geef een reactie