De vakantie is bijna voorbij :(

Antwerpen Centrum Antwerp

Dinsdag is mijn vakantie alweer voorbij. Hoewel het, door uitstekend plannen van mijn kant, een best wel lange vakantie is geweest, en ik met plezier naar mijn werk ga, ga ik mijn vakantie toch wel missen. Het is gewoon lekker om elke dag je bed uit te stappen en gewoon kijken wat de dag brengt. Je zit even niet meer vast in die sleur van opstaan-werken-eten-slapen. En om heel eerlijk te zijn, zou ik dat wel elke dag willen hebben. Het is zo ontspannend om even niet meer aan een schema of rooster te hoeven denken, en gewoon te doen waar je zin in hebt. Dat heeft er denk ik ook voor gezorgd dat het tijdens mijn vakantie zoveel makkelijker was om goede gewoontes aan te leren, en slechte gewoontes af te leren. Ik ben ook echt van plan om daar na mijn vakantie mee door te gaan, maar weet dat dit een stuk moeilijker gaat worden. Maar ik moet niet teveel naar de toekomst kijken en gewoon terugkijken naar een geslaagde vakantie.

De week voor mijn vakantie was ik alweer begonnen met meer sporten. Het was het idee om elke dag tenminste een kleine work-out te doen. Het enige doel daarvan is dat ik weer fitter wil worden. Sinds die dag dat ik weer ben begonnen, heb ik het ook volgehouden. Elke dag doe ik wel een work-out, hoewel deze de ene dag wat langer duurt dan de andere, en laatst merkte ik gewoon echt het verschil. Dit moet ik dus gewoon zien vol te houden. Ik denk niet dat dat een probleem gaat worden, aangezien ik voor mijn vakantie al begonnen was. Het vreemde is wel dat hoewel ik dus mijn abonnement bij de sportschool heb opgezegd, aangezien ik nooit meer ging, ik nu dus wel weer meer sport. Misschien dat de sportschool gewoon niks voor me is.

Wat ik wel jammer vind, is dat er een hele week tijdens mijn vakantie stakingen bij de NS zijn geweest. Ik ben blij dat ik de week ervoor nog naar Antwerpen ben geweest. Het was het idee om er daarna ook nog een trip naar Duitsland aan vast te plakken, maar dat heb ik nu dus maar even laten zitten. Vliegen was voor mij sowieso geen optie dit jaar, vanwege al het gedoe op de luchthavens, dus wilde ik echt met de trein op pad. En weet je? Eerst had ik best nog wel begrip voor die stakingen. Iedereen wil beter betaald krijgen en goede arbeidsvoorwaarden hebben. Natuurlijk is het rot voor de treinreizigers, maar dan maar even een weekje op de blaren zitten. Het zou echter zomaar kunnen dat het niet bij een weekje blijft, wanneer er geen schot komt in de onderhandelingen. Wat ik dan wel een beetje vreemd vind, is dat er in dit weekend opeens alles weer kan, vanwege de Formule 1 in Zandvoort. Er worden zelfs extra treinen en personeel ingezet. Dan is alles opeens wel weer ok? Als je echt ballen had gehad, en een statement wilde maken, had je in dit weekend gestaakt. Maar nee, dat kan natuurlijk niet…. Het zal allemaal wel.

Een groot deel van mijn vakantie heb ik het boek Breath van James Nestor gelezen. Hier heb ik in een eerdere blog al over geschreven. Het is een enorm interessant boek, maar het heeft een hele irritante bijkomstigheid. Als ik mensen zie, let ik op hun ademhaling. Het is verbazing- en zorgwekkend hoeveel mensen er op een verkeerde manier ademhalen. Het liefst zou ik ze allemaal aanspreken, maar ze zien me al aankomen. Voor ik het weet, sta ik opeens tegen een politieagent te zeggen hoe hij moet ademhalen. Laat ik dat dus maar niet doen. Boeken waren deze vakantie wel een grote uitgavenbron. Er zijn deze paar weken ruim 10 boeken aan de collectie toegevoegd. Ik heb veel boekhandels bezocht, waaronder ook een paar nieuwe, dus dan kan ik niet zonder boeken weggaan. Ik ben toch weer meer gaan lezen, dus het is niet zo dat ik niks met die boeken zal doen.

Sporten, lezen, schrijven, meer water drinken, en goed ademhalen, het zijn allemaal goede gewoontes die ik tijdens mijn vakantie heb kunnen ontwikkelen. Nu is het de vraag of ik het ook vol ga houden wanneer ik weer aan het werk ben. In een paar van die goede gewoontes heb ik wel het vertrouwen, maar bij sommigen moet ik er echt achteraan blijven zitten. Wanneer ik namelijk uit mijn werk kom, heb ik vaak meer de behoefte aan makkelijk vermaak, snelle makkelijke dopamineshots. Ik wil echter wel heel graag blogs blijven schrijven, en daar gaat heel wat meer werk inzitten dan het kijken van een serie op Netflix. Het schrijven van een blog geeft dan wel weer heel wat meer voldoening. Daar moet ik dus aan vast blijven houden.

Wat me nu nog rest, is genieten van mijn laatste twee vakantiedagen. Daarna weer een tijdje vol aan de bak, zeker tot en met het eind van het jaar. Ik moet zeggen dat ik ook wel weer zin heb om aan het werk te gaan hoor. Maar vakantie is zo lekker…

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

%d bloggers liken dit: