Ready Player One Boekrecensie

Boekrecensie: Ready Player One

Het is het jaar 2044. Sinds de grote recessie leeft het grootste deel van de bevolking in diepe armoede. De enige manier waarop ze kunnen ontsnappen aan hun echte leven, is door in te loggen in OASIS. OASIS is een onlinegame dat zijn weerga niet kent. Bijna alles is mogelijk, en er kunnen miljarden spelers tegelijk spelen. Wanneer de bedenker van dit spel, James Halliday, sterft, laat hij een boodschap achter voor elke speler van OASIS. Hij heeft in het spel drie sleutels verstopt. Wie als eerst alle drie de sleutels weet te vinden, en alle bijbehorende uitdagingen weet te overwinnen, kan de erfenis van Halliday winnen. Wie wint, wordt in een keer multimiljardair en krijgt de macht over OASIS. Jarenlang weet niemand ook maar de eerste sleutel te vinden, en veel mensen hebben het al opgegeven. Dan krijgt hoofdpersoon Wade Watts een ingeving, en verschijnt zijn naam als eerst op het scorebord. De jacht is nu echt geopend.

Toen ik dit boek kocht, had ik echt torenhoge verwachtingen. Veel mensen beschreven dit boek als een meesterwerk voor iedereen die van games, films, muziek, en de jaren 80 houdt. Wat een meesterwerk is, is natuurlijk ieders eigen mening, maar voor mij leek het alsof Ernest Cline dit boek speciaal voor mij had geschreven. Ready Player One schiet naar de top van mijn lijstje van meest favoriete boeken aller tijden.

Ik ben een grote videogamefanaat, en het is dan ook een droom van mij om ooit een fictief boek te schrijven over videogames en gamen. Meerdere malen heb ik al geprobeerd om zo’n boek te schrijven, en meerder keren faalde ik. Ik heb me beseft dat het gigantisch moeilijk is om een videogame om te toveren naar een boek. Het is Ernest Cline echter wel gelukt, en hoe!
Het boek is zo lekker geschreven/vertaald, en het voelt echt of je meegaat op reis door OASIS. Het verhaal speelt zich echter niet alleen af in de videogame, en de delen die zich afspelen in de echte wereld zijn al net zo spannend, terwijl je hier toch even loskomt van de jaren 80 sfeer. Ik denk dat Cline die onderbrekingen heel goed heeft weten te plaatsen. Wanneer ik namelijk weer in de echte wereld was teruggekomen, kon ik niet wachten om samen met Wade weer terug te gaan naar OASIS.
Een klein puntje van kritiek op de vertaling: Er zijn momenten waar de vertaler vergeten is sommige letters of woorden neer te zetten. Dit is echter niet storend. Nu moet ik er ook bij zeggen dat ik de editie van het boek heb, dat is uitgegeven voordat er ook maar plannen waren voor een film. De editie die na het uitkomen van de film is uitgebracht, zou natuurlijk heel anders vertaald kunnen zijn.

Maar ik zeg film ja, want het zal weinigen van jullie ontgaan zijn dat Ready Player One is verfilmd. De film is zelfs geregisseerd door Steven Spielberg. Als ik naar de trailer van de film kijk, zie ik dingen die of in het boek totaal niet voorkomen, of dat enkele details veel anders zijn. Het boek is dus een compleet andere ervaring dan de film, al weet ik niet of de nieuwe editie van het boek is aangepast naar de film.

Ik wil er trouwens ook bij zeggen dat ik me aan iets heb geïrriteerd rondom het uitbrengen van de film, en dat is hoe de media (de Nederlandse tenminste) praatte over de film. Ernest Cline wordt bijna nooit genoemd wanneer er gepraat wordt over Ready Player One, en ze doen lijken alsof Spielberg de hele film bedacht heeft. Ik vind het heel erg zonde dat Ernest Cline niet de credits krijgt die hij verdient.

Laten we alleen wel even positief eindigen met deze recensie. Ready Player One is een geweldig boek dat ik echt iedereen kan aanraden, maar vooral aan degenen die gek zijn op videogames, films, muziek, en de jaren 80. Het boek heeft voor mij alle verwachtingen waargemaakt, en zou misschien wel eens mijn meest favoriete boek aller tijden kunnen zijn. Sinds mijn twaalfde ongeveer, stond de eerste In de Ban van de Ring bovenaan mijn lijstje met favoriete boeken. Het zou wat zijn als Ready Player One het na zoveel jaren van de eerste plaats afstoot.

4 thoughts on “Boekrecensie: Ready Player One

  1. Toen in nog een Commodore 64 had. – over de jaren 80 gesproken – speelde ik wel eens een game. Maar daarna nooit meer. Mooie recensie hoor. Ik zou bijna geneigd zijn om het boek te gaan lezen.

    1. Bedankt voor het compliment. Het verhaal is ook echt een reis door de jaren 80, met referenties aan games, muziek, films, series, en noem zo maar op. Vond het echt geweldig om te lezen.

Geef een reactie