Persoonlijke Ontwikkeling

Het plannen van mijn dag is niks voor mij

Het tot in de puntjes plannen van je dag is nooit echt iets voor mij geweest. Ik begrijp dat het veel voordelen kan opleveren om een bepaalde dagroutine te hebben, maar ik neem de dagen altijd liever zoals ze komen. Ik zie wat de dag brengt, en daar reageer ik op. Bij mijn burn-out therapie zit nu een opdracht dat ik een weekplanning moet maken. Dat hoeft niet heel erg uitgebreid te zijn. Ik kan de dag ook gewoon verdelen in ochtend, middag, en avond. Maar zelfs dan vind ik het al moeilijk om mijn dagen te plannen.

Het idee is dat ik een bepaalde routine in mijn dag blijf houden. Dat lukt me nu nog niet. Elke avond, wanneer ik naar bed ga, zet ik mijn wekker om 7:30. Het probleem is dat ik regelmatig midden in de nacht wakker lig, en dan besluit ik vaak om mijn wekker uit te zetten. Hell no dat ik om 7:30 mijn bed al uitkom. Meestal ga ik dan zo’n uur à anderhalf uur later mijn bed uit. Dat houdt dus in dat mijn verzonnen dagroutine al een uur later begint, waardoor alles ook weer een uur verschuift. Is het dan een idee om de wekker een uur later in te stellen? Zolang ik nog thuiszit, is dat een perfect idee. Maar ik ga natuurlijk ook weer werken, en dan moet ik tussen 7:00 en 7:30 mijn bed uit. Als ik dus ga wennen aan een uur later, begin ik al niet lekker aan de dag wanneer ik weer een uur vroeger mijn bed moet uitkomen. De wekker blijft dus gewoon om 7:30 staan (het liefst wil ik hem nog vroeger zetten). Het moet toch wel eens lukken om gewoon weer op tijd mijn bed uit te komen. Morgen ga ik dat sowieso merken, aangezien ik dan om 6:00 mijn wekker zet, aangezien ik om 8:00 een afspraak heb voor therapie.

Ik begin trouwens wel een routine te krijgen in wat ik dagelijks doe. Lezen, mediteren, en schrijven doe ik nu iedere dag. Zelfs wanneer ik er even geen zin in heb, wat vorige week best wel vaak voorkwam, doe ik het toch. Ik vind het ook gewoon leuk om te doen. Maandag ga ik meestal ook om 12:00 naar de sportschool, wat ik tot nu toe ook weet vol te houden. Ik wil wat vaker naar de sportschool (3 keer per week), maar het begin is er. Het is echter niet zo dat ik dit allemaal zo heb gepland. Alles is er een beetje ingeslopen. Wat ik me dus wel afvraag, is hoe dit zal gaan wanneer ik weer aan het werk ben. Zal ik deze tijd voor mezelf dan ook nog gaan nemen? Ik betwijfel het. Zo kom ik er nu, op het moment dat ik dit schrijf, ook meteen achter wat een andere grote reden is voor mijn burn-out. Ik neem geen tijd voor mezelf.

Dat vind ik ook moeilijk om te doen. Wanneer ik moet werken, kom ik tussen 7:00 en 7:30 mijn bed uit. Even opfrissen, ontbijten, en om 8:35 ga ik op de fiets naar het station. Ik werk meestal tot na 18:00, en dan heb ik met een beetje geluk om 18:35 de trein naar Haarlem. Dan ben ik rond 19:15 thuis, en kan ik aan het eten beginnen. Aangezien ik niet een grote fan ben van dagelijks magnetronmaaltijden eten, moet ik dus ook nog alles snijden, koken, en bakken. Vaak eet ik dan tussen 19:45 en 20:00. Daarna begint de tijd voor mezelf. Aangezien ik vanaf 7:00 al in de weer ben, heb ik meestal geen zin meer om iets te doen wat al te veel energie vraagt. Vaak wordt het dan ook Netflix kijken of gamen. Tussen 23:00 en 23:30 ga ik naar bed, waarna de volgende dag weer hetzelfde riedeltje begint. Ik krijg het alweer benauwd als ik er aan denk.

Het weekend is het moment dat ik echt tot rust kom. Toch ontbreekt er de laatste tijd iets aan het weekend. Ik ga er niet meer zo heel vaak op uit. In het verleden ging ik altijd een dag van mijn weekend een dagje weg. Dat gaat door alle coronamaatregelen echter steeds moeilijker. Ik moet gewoon teveel op de tijd letten, en dat wil ik niet hoeven doen. Ik probeer wel altijd even weg te gaan, maar van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat komt eigenlijk niet meer voor. Dat mis ik wel. Het hoorde namelijk een beetje bij mijn weekendroutine.

Hoewel ik dus niet echt ben van het tot in de puntjes plannen van mijn dagen, had ik wel een bepaalde routine. Dat weekend komt uiteindelijk wel weer goed. Het is even door de zure appel (coronamaatregelen) heen bijten, maar dan ga ik er zeker weten wel weer eens hele dagen op uit. Wat het wel is, is dat ik het weekend nu ook vooral gebruik om uit te rusten. Dat heb ik in het verleden nooit nodig gehad. Daarom moet er denk ik vooral doordeweeks iets aan mijn routine veranderen, zodat ik ook op werkdagen gewoon tot rust kan komen. Het is iets om de komende tijd even over na te denken, en ik zal het morgen tijdens mijn therapiesessie ook zeker even over mijn bevindingen hebben. Zal ik toch wat meer gaan plannen? Of moet ik het er, zoals nu gebeurt, gewoon natuurlijk in laten sluipen? Stof tot nadenken.

Ik heb deze website gebouwd en schrijf alle blogs voor de site.

2 Comments

    • Kevin

      Normaal heb ik het ook niet echt nodig om te plannen. Mijn wekker houdt ook mijn dag en nachtritme in stand. Ik ga naar mijn werk en kom thuis. De volgende dag herhaalt hetzelfde riedeltje zich weer. Nu ik echter thuiszit, zet ik heel makkelijk de wekker uit en blijf nog even liggen. Ik merk dat ik het nu dus wel nodig heb om tenminste een simpele dagplanning te maken.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: