In december van het jaar 2018 zat ik er echt helemaal doorheen. In korte tijd was ik meer dan 5 kilo afgevallen, ik voelde me somber, en wist niet meer wat ik met mijn leven aan moest. Ik stopte met werken, en besloot te gaan praten met een therapeut. Tijdens het eerste gesprek werden er een paar dingen vastgesteld, waaronder dat ik misschien weleens te veel zou kunnen piekeren. Om heel eerlijk te zijn, vond ik dat echt onzin. Ga je je van piekeren somber voelen, en val je er heel snel 5 kilo van af? Ik was sceptisch. Maar al werkende aan een aantal zelfhulpprogramma’s, kreeg ik door dat piekeren een redelijk breed begrip is. Misschien dat de therapeut dus toch gelijk had.

Nog steeds vraag ik me weleens af of dit echt het enige was wat er met me aan de hand was, maar aangezien ik nergens meer last van had, heb ik er geen aandacht meer aan geschonken. Maar dan gaat het land opeens in een “intelligente lockdown”, kom je thuis te zitten, en heb je opeens weer meer dan genoeg tijd om na te denken. Zolang je bezig blijft, heb je geen tijd om te piekeren. Maar het is nu bijna onvermijdelijk om momenten op de dag te hebben waarop je even niets te doen hebt. Dan kan het nadenken beginnen. Ik pieker vooral veel over het leven in het algemeen. Doe ik wel genoeg om verder te komen in het leven? Ben ik het juiste pad ingeslagen? Ben ik wel goed genoeg voor het schrijven van bepaalde blogs? Dat soort vragen. Daar kan ik dan echt urenlang over blijven piekeren.

Het is niet erg om over het leven na te denken, maar piekeren is weer een ander uiterste. Piekeren is dwangmatig, en in mijn geval zorgt het er vaak voor dat ik negatief over dingen ga denken. Doe je dat te lang, dan wordt je er op den duur best wel somber van. Dat merkte ik de afgelopen week een beetje. Ik bleef maar in het piekeren hangen, en daardoor ging mijn productiviteit enorm omlaag. Ik had nergens meer zin in, en het liefst wilde ik de hele dag op bed blijven liggen. Maar ik herinnerde me gelukkig op tijd wat voor tips ik toentertijd van de therapeut had gekregen, en wat ik zelf had gedaan om controle over het piekeren te krijgen.

Wat je als eerste moet doen, is erkennen dat je aan het piekeren bent. Begin je bewust te worden van hetgeen waarover je piekert, en zorg dat je het op de een of andere manier los kan laten. Ik zeg op de een of andere manier, omdat ik denk dat niet voor iedereen hetzelfde zal helpen. We zijn allemaal unieke personen, en wat voor de een helpt bij het stoppen met piekeren, hoeft de ander niet te helpen. Voor mij was het ook een kwestie van heel veel vallen en weer opstaan. Ik ging meer mediteren, besloot als een gek te gaan sporten, om er vervolgens (opnieuw) achter te komen dat het voor mij heel erg helpt om mijn gedachten op te schrijven.

Ik ben van mening dat het belangrijkste is dat je een manier vind om je piekeren tot uiting te brengen. Je kan wel als een malle gaan sporten, maar daar los je uiteindelijk vrij weinig mee op. Er komen namelijk weer momenten waarop je meer gaat piekeren. En als je dan niets met je vorige piekersessie hebt gedaan, zal je weer over hetzelfde gaan piekeren. Als je toch gaat piekeren, zorg dan dat het over iets nieuws is. Het kan namelijk erg saai worden om telkens maar weer in herhaling te blijven vallen. Zorg ervoor dat hetgeen waarover je piekert eruit kan. Ik doe dat door te schrijven, maar misschien is een video opnemen wel meer jouw ding. Probeer zoveel mogelijk dingen uit, en kijk wat voor jou het beste werkt.

Ik heb het piekeren heel lang als iets negatiefs gezien. Het zorgde er namelijk voor dat ik me somber ging voelen. Nu ik echter weet hoe ik er mee om moet gaan, denk ik dat af en toe een beetje piekeren helemaal niet zo erg is. Als je het maar weet te herkennen, erkennen, en er controle over weet te krijgen. Zodra ik al mijn gedachten namelijk op papier heb gezet, is het er meestal ook meteen uit. Natuurlijk zijn er onderwerpen die vaker blijven terugkomen. Ik kan er bijvoorbeeld vergif op innemen, dat ik bij de helft van mijn blogs zal blijven afvragen of ik wel de juiste persoon ben om deze te schrijven. Dat heeft vooral te maken met het feit dat perfectionisme ook een vorm van piekeren is. Maar ik weet dat perfectionisme uiteindelijk een plek te geven, en 9 van de 10 keer wordt de blog gewoon geschreven.

Om je te helpen het piekeren onder controle te krijgen, zet ik hieronder een checklist neer die je daarbij zou kunnen helpen.

  1. Probeer te herkennen wanneer je begint te piekeren. Dit is misschien wel de moeilijkste stap, want wanneer ben je aan het piekeren en wanneer ben je gewoon aan het nadenken? Vraag je maar af of je zelf de controle hebt over hetgeen waar je over nadenkt. Zo niet, dan ben je waarschijnlijk aan het piekeren.
  2. Grijp het piekeren bij de hoorns. Erken dat je aan het piekeren bent, en vraag je af waar je nu eigenlijk over piekert. Heeft het zin om erover te piekeren? Kan je het probleem oplossen? Als je er verder toch niets mee kan, vertel jezelf dan (desnoods 100 keer) dat het helemaal geen zin heeft om over dit onderwerp na te denken. 
  3. Zorg dat je het gepieker kan uiten. Dat kan bijvoorbeeld zijn door je gedachten op papier te zetten, of misschien alles uitspreken in een video. Zoek uit wat voor jou de beste manier is.
  4. Weet dat het helemaal niet erg is om af en toe te piekeren. Misschien is deze stap iets voor later, voor laten we zeggen de gevorderde piekeraars onder ons. Deze stap zal denk ik vaak ook automatisch gaan. Zodra je bij een paar van je piekersessies het stappenplan hebt gevolgd, zal je vanzelf gaan merken dat het helemaal niet erg is om te piekeren. Als je er maar de controle over houdt.