Ik zag gisteren een quote voorbij komen: Het is niet erg om nu minder te doen dan normaal. In eerste instantie was ik het daar wel mee eens. Ik bedoel, er zijn mensen die heel veel moeite hebben met de social distancing, dus is het niet slim om te gaan stressen over dingen die je zou moeten doen. Doe maar rustig aan. Wanneer alles weer enigszins normaal is, ga je er gewoon weer voor de volle 100% tegenaan. Je gaat dan gewoon weer verder waar je gebleven was.
Over die laatste zin moest ik even nadenken. Gewoon weer verdergaan waar je gebleven was. Dat klinkt misschien ok, maar dat vind ik niet. Je zal namelijk net als ik heel vaak gehoord hebben dat stilstaan achteruit gaan is. Hoewel ik het daar ook niet altijd mee eens ben, aangezien het helemaal niet erg is om blij te zijn met wat je hebt, vind ik het nu juist het goede moment om stappen vooruit te gaan maken.

Sinds ik zelf thuiszit, heb ik veel gewerkt aan mijn site, ben ik meer gaan schrijven, en begon ik aan een cursus content marketing. Het zijn allemaal zaken waarin ik me wil ontwikkelen, en waarvan ik wil dat ze een groter onderdeel van mijn toekomst worden. Natuurlijk zijn er ook genoeg dagen waarop ik minder productief ben. Naar mijn mening zijn dat er zelfs nog te veel. Maar ik vind dat je het beste uit deze tijd moet halen. Het is nu juist het moment om misschien wel harder te werken dan ooit tevoren. Wat zijn je dromen? Wat kan je nu doen om dichterbij het bereiken van die dromen te komen? Breng dat in kaart, en ga eraan werken. Blijf niet stilstaan.

Waar ik zelf de meeste problemen mee heb, is dat het soms erg moeilijk kan zijn om mijn motivatie vast te houden. Ik denk dat dit enigszins te maken heeft met het feit dat ik nu weinig regelmaat heb, geen routine. Zodra het leven namelijk zijn gangetje gaat, sta je op de automatische piloot. Het is veel makkelijker om op te starten en als een gek tekeer te gaan. Nu moet echter helemaal niets. Er zijn geen verplichtingen, dus waarom zou ik vroeg mijn bed uitkomen om aan mijn doelen te werken? Dat kan later toch ook? Op dat moment ga ik uitstellen. Nu heb ik nog niet echt te maken gehad met dat uitstel afstel wordt, maar merk wel dat het erg moeilijk is om mijn ogen weer op de weg te krijgen wanneer ik iets heb uitgesteld. Dan is het zaak om even door te zetten.

Wanneer ik bijvoorbeeld geen zin heb om te schrijven, komt er meestal ook geen woord op het scherm. Dan moet ik mezelf ertoe blijven zetten om te gaan schrijven, al is het maar voor een paar minuten. Zorg er gewoon voor dat je weer in de flow terecht komt. En dat gebeurt dan ook. Een zin verandert uiteindelijk in een alinea, een alinea wordt een pagina, en uiteindelijk heb ik weer een blog geschreven. Zodra ik weer in die productieve flow zit, gaat het allemaal weer veel makkelijker.

Dus natuurlijk is het onmogelijk om nu elke dag even productief te zijn als op de andere, maar ik vind het belangrijk om wel altijd in het achterhoofd te houden dat het nu juist de tijd is om stappen te gaan maken. Door die overvloed aan tijd kan je nu zoveel werk verzetten, werk waar je eerst nooit de tijd voor leek te hebben. Blijf dus niet stilstaan, wanneer het nu juist de tijd is om vooruit te gaan.