Het was in 1980 dat Ed Wood, twee jaar na zijn dood, werd uitgeroepen tot slechtste regisseur aller tijden. Het contrast met de biopic die in 1994 over zijn leven werd gemaakt, is dan ook groot. Deze film, geregisseerd door Tim Burton en met Johnny Depp in de hoofdrol, wist namelijk twee academy awards binnen te slepen. Voordat ik deze film had bekeken, wist ik weinig over Edward Davis Wood Jr. Als filmliefhebber wist ik van de cultstatus die deze man nog steeds heeft, maar voor de rest wist ik eigenlijk niets over hem. Aangezien ik de blu-ray nog wilde hebben voor mijn Tim Burton blu-ray collectie, leek het me de uitgelezen kans om deze film over de excentrieke Ed Wood te gaan bekijken.

Want dat Ed Wood (gespeeld door Johnny Depp) een excentrieke man was, is iets wat in deze film zeker naar voren komt. In eerste instantie is dat alleen te zien aan zijn manier van het maken van een film, maar later komt steeds meer naar voren dat Wood nog wat andere geheimen met zich meedroeg. Welke acteur zou dat excentrieke beter kunnen vertolken dan Johnny Depp. Ed Wood was natuurlijk van ver voor mijn tijd, dus in hoeverre het personage in de film op de waarheid is gebaseerd kan ik moeilijk zeggen, maar dat Depp een erg geloofwaardig personage neerzet, dat is iets wat zeker is.

Maar hoewel Johnny Depp echt een geweldige rol heeft neergezet, was hij niet degene die de show stal. Dat was namelijk Martin Landau, die voor zijn rol als Béla Lugosi een academy award won. Lugosi stond vooral bekend om zijn rol als Graaf Dracula in de film uit 1931. In de tijd dat Ed Wood zijn grote idool ontmoet, zit Lugosi’s carrière in het slop. Wood kan het niet verdragen dat de grote Béla Lugosi niet meer op waarde wordt geschat, en doet er alles aan om de oude acteur weer aan het werk te krijgen. Gedurende de film worden de twee steeds betere vrienden, en maakt Wood ook erg intense gebeurtenissen mee met Lugosi. De persoon Béla Lugosi had veel verschillende lagen, en Martin Landau wist voor elkaar te krijgen om ze allemaal te laten zien, van de enigszins arrogante ooit zo grote acteur tot aan de drugsverslaafde oude man. Dat Landau dan ook een academy award voor deze rol heeft gewonnen, is meer dan verdiend.

Als een biopic echt goed is, dan zorgt deze ervoor dat je echt geïnteresseerd raakt in het leven van degene waar de film over gaat. Nadat ik Ed Wood had gekeken, nam ik mezelf dan ook voor om de bekendste film van de regisseur te gaan kijken. Zouden zijn films dan echt zo slecht zijn? Nou, hoewel Plan 9 from Outer Space zeker geen goede film was, je kon soms duidelijk zien waar er fouten werden gemaakt, vond ik hem eigenlijk wel vermakelijk. Maar als dit zijn beste film was, dan ben ik heel benieuwd naar hoeveel slechter zijn andere films zijn.

Terug naar de film Ed Wood. Ik had niet extreem veel van deze in zwart-wit gefilmde film verwacht, wat ik überhaupt vrij weinig doe bij biopics. Maar wat ben ik blij geweest dat ik deze film gezien heb. Alle personages zijn zo goed neergezet, de keuze voor het in zwart-wit filmen draagt heel veel bij aan de sfeer, en de film zorgde ervoor dat ik geïnteresseerd raakte in de regisseur Ed Wood. Het is misschien wel een van mijn meest favoriete films die ik de afgelopen tijd heb bekeken. Ik durf zelfs te zeggen dat het ook niet lang zal gaan duren, totdat ik hem weer ga kijken.

Voor Ed Wood hoef je niet speciaal geïnteresseerd te zijn in filmgeschiedenis of biopics. Er zit namelijk ook meer dan genoeg komedie in, en alle personages zijn extreem geloofwaardig neergezet. Het is een geweldige film, en ik kan het iedereen dan ook zeker aanraden om deze te gaan kijken.

Deze recensie heb ik een tijd geleden geschreven voor een van mijn andere websites.