Volgens die cursus korte verhalen schrijven, waarmee ik was begonnen, heeft iedere schrijver een noodzaak tot schrijven. Het woord noodzaak klinkt wel een beetje dramatisch als je het mij vraagt. Maar ik heb er toch even over nagedacht. Wat is de reden dat ik per se wil schrijven? Zie je, dat klinkt al heel wat minder dramatisch. Het antwoord op die vraag is alleen niet makkelijk te geven. Er zijn namelijk een aantal redenen waarom ik ben begonnen met schrijven, maar niet allemaal zijn nu nog van toepassing. Als je het echter hebt over een noodzaak tot schrijven, dan heeft het verleden daar denk ik ook mee te maken. Maar misschien wordt er ook wel weer te dramatisch en moeilijk over gedacht.

Zou het namelijk misschien kunnen zijn dat ik gewoon schrijf, omdat ik het leuk vind om te doen? Waarom zou het veel ingewikkelder moeten zijn? Vroeger kon ik ook meer dan genoeg redenen verzinnen over waarom ik ben begonnen met schrijven, maar nu weet ik dat die redenen er eigenlijk maar weinig toe doen. Ik vind het gewoon leuk om te schrijven. Tenzij het niet lukt. Wanneer het even niet zo gaat als dat ik wil, dan vind ik schrijven helemaal niet meer zo leuk om te doen. Aan de andere kant duurt dat gevoel nooit lang, en begin ik uiteindelijk altijd weer. Dat vind ik er ook wel mooi aan. Wanneer het niet lukt, is het vooral frustrerend om te schrijven. Maar zodra je eenmaal in die flow zit, en de woorden verschijnen als vanzelf op het scherm (of op het papier), dan is er niets wat meer voldoening en ontspanning geeft. Misschien zou je die laatste reden dus mijn noodzaak kunnen noemen.

Maar toch vraag ik me af of ik per se een noodzaak tot schrijven heb. Ja, ik schrijf graag, maar dat is niet zozeer de reden waarom ik blogs schrijf. Dat doe ik namelijk, omdat ik graag content maak. Aangezien podcasts maken me niet trekt, en ik vind dat ik niet goed genoeg ben in het maken van video’s, is schrijven het beste gereedschap om content mee te delen. Dus wat is dan mijn noodzaak tot het delen van content? En ook dat is een moeilijke vraag om te beantwoorden, maar ik zal niet voor de makkelijke weg kiezen, en zeggen dat ik het gewoon leuk vind om te doen. Al is dat natuurlijk wel het geval. Maar ik denk dat het antwoord op deze vraag enigszins hetzelfde is als die op de noodzaak tot schrijven. Wanneer je namelijk in een bepaalde flow zit, vol met inspiratie, en je creëert iets waar je zelf echt trots op bent, dan geeft dat zo’n goed gevoel. Op dat moment zou ik uren achter elkaar door kunnen werken aan het maken van nieuwe content. Het is een soort van drug. Het werkt heel verslavend om iets te creëren waar je trots op kan zijn, of dit nou een blog, video of podcast is. Het is een gevoel wat je wilt blijven voelen.

En het is ook belangrijk om zelf trots te zijn op je content. Er zijn namelijk genoeg gevallen geweest van blogs die ik had geschreven, die in mijn ogen geweldig waren, maar die bijna geen lezers trokken. Dat de blogs waar ik wat minder tevreden over ben het dan wel goed doen, is vreemd om te zien. Maar als je alles laat afhangen van wat andere mensen van je content vinden, is het niet alleen vreemd, maar kan het je ook ontmoedigen. Daarom is het toch wel het belangrijkste dat ik het leuk vind om content te delen, en blogs te schrijven.

Een noodzaak tot schrijven heb ik misschien niet, tenzij je het een noodzaak kan noemen dat ik het gewoon leuk vind om te doen. Ik denk ook dat dat de noodzaak voor iedereen zou moeten zijn. Want als het zelf niet leuk vind om te schrijven, waarom doe je het dan?