Over drie dagen mogen we dan eindelijk weer gaan stemmen. Zoals ik al in mijn vorige blog heb laten weten, is dat het voor mij nog best moeilijk is om te bepalen op welke partij ik ga stemmen. Ik heb echt helemaal niks aan al die kieswijzers, aangezien ze mij laten zien wat ik allang wist: het is voor mij nog niet zo zwart-wit (of links-rechts). Vrijwel elke partij zal met mijn standpunten zo rond de 50% overeenkomen. Daar schiet ik dus niet mee op. Daarom ben ik de afgelopen tijd maar even wat meer onderzoek gaan doen. Ik heb alle grote debatten wel gezien, heb boeken van fractievoorzitters gelezen, en heb zelfs de hulp ingeroepen van ChatGPT. Verder ben ik gaan nadenken over wat ik nou echt belangrijk vind, en ook waar ik absoluut op tegen ben. Heeft dat me geholpen bij het bepalen van mijn stem? Enigszins wel.
Tag: AI
Zodra het woord “AI” valt, kan een gesprek soms een heel interessante wending nemen. Veel mensen reageren nog steeds met een bepaalde afkeer. AI is iets wat we niet te dichtbij moeten laten komen. Het pakt banen af. Het maakt mensen overbodig. AI kan ervoor zorgen dat we straks een toekomst krijgen waar we helemaal geen grip meer over hebben. Ik herken die gevoelens, aangezien ik er eerst ook met schuine ogen naar keek. Toen veranderde mijn mindset een beetje. Ik wilde niet perse een professional worden in AI, maar als dit dan onderdeel van onze toekomst gaat zijn, dan wil ik tenminste weten hoe het werkt. Nu zie ik AI niet meer als de grote vijand van de toekomst. Ik zie het als een van de meest handige hulpmiddelen die er op dit moment is. Als je er goed gebruik van maakt, kan het een bron aan informatie zijn, een goede sparringpartner, een een tool die je tijd nog veel waardevoller maakt. Daarvoor moet het algemene beeld van AI echter wel gaan veranderen. Zolang het namelijk als bedreiging blijft worden gezien, missen we de kansen die het ons kan bieden.