Agenda
Persoonlijke Ontwikkeling,  Werk en Opleiding

Weer aan het werk, mijn hele dagroutine weg

Sinds vorige week ben ik weer aan het werk. Ik werk halve dagen en (vanaf deze week) drie dagen per week. Hoewel dat natuurlijk nog niet erg veel is, heeft het er wel al voor gezorgd dat ik mijn dagen anders in ben gaan delen. Dat is niet slecht en ook niet goed, maar het viel me op. Ik lees minder, mediteer niet meer en ik schrijf minder. Daarentegen wandel ik wel meer en ben ik ook weer meer aan het gamen. Nog steeds doe ik dus dingen die me helpen ontspannen, maar nu ik weer aan het werk ben, is hetgeen wat ik dan doe wel veranderd. Ik zal wel weer meer gaan lezen, mediteren en schrijven, maar voor nu doe ik vooral wat goed voelt. Al zeg ik dat wel, maar ik moet toegeven dat ik er wel van baal dat ik minder lees en schrijf. Eigenlijk wil ik gewoon elke dag lezen en schrijven. Als ik dat echt wil, moet ik dus gaan kijken hoe ik dat kan toepassen aan mijn huidige dagroutine.

Wat me trouwens wel opvalt aan het spelen van videogames, is dat ik mijn aandacht weer beter kan houden bij games die vooral gebouwd zijn op het verhaal. Hiervoor heb ik een hele lange periode gehad waarin ik liever snel even een spelletje speelde, gewoon even snel tussendoor, en dan het liefst ook niet met een al te ingewikkeld verhaal. De games die ik nu aan het spelen ben, hebben een wat beter en uitgebreider verhaal. Ik heb daar trouwens nog iets in veranderd. Sinds ik mijn Xbox heb, heb ik ook een abonnementsdienst waarbij ik spellen kan spelen uit een collectie van ongeveer 300 games. Voor dertien euro per maand kan je dan alles uit die collectie spelen. Klinkt ideaal, maar het kan ook zorgen voor keuzestress. Ik wist gewoon niet wat ik wilde spelen en wilde ook het liefst zo veel mogelijk uitproberen. Deze week heb ik dat abonnement stopgezet. Ik koop mijn spellen wel. Misschien dat dat ook wel een reden is dat ik mijn aandacht nu beter bij langere games kan houden.

Wat wel een groter onderdeel van mijn routine is geworden, is dat ik veel wandel. Dat deed ik ook al toen ik nog volledig thuis zat, maar nu ga ik eigenlijk elke dag wel een goed stuk wandelen. De laatste twee weken loop ik meestal naar het centrum van Haarlem, haal een cappuccino bij een van de koffiezaken, praat meestal even wat bij in het plaatselijke CeX filiaal, om dan vervolgens weer naar huis te lopen. Het is niet per se dat ik nou elke keer naar het centrum van Haarlem wil lopen, maar wat moet ik anders? Er is dankzij die lockdown gewoonweg weinig te doen. Ik denk er wel over na om ergens in de komende twee dagen even met de trein ergens naartoe te gaan. Een andere omgeving, andere koffietentjes. Het nadeel is gewoon dat je ook in andere plaatsen bar weinig kan doen. Hopelijk is er vanaf volgende week dus weer meer mogelijk.

Maar ik wil dus wel weer wat meer gaan lezen en schrijven. De laatste paar dagen heb ik eigenlijk helemaal niet gelezen, terwijl ik een erg goed boek aan het lezen ben, en het schrijven gaat ook wat moeizamer. Het is de reden dat er eergisteren geen blog online is gekomen. Ik had gewoon geen zin om te schrijven. Dat is best wel frustrerend, vooral omdat het de laatste weken erg lekker ging. Maar ik wil er niet te lang bij stil blijven staan. Als ik geen zin heb, dan heb ik geen zin. Morgen weer een dag. En anders overmorgen. Het is het gewoon niet waard om te lang bij stil te blijven staan. Daar heb ik namelijk ook helemaal niks aan. Het beste is gewoon om dan maar even een tijdje iets anders te gaan doen, en weer te schrijven wanneer de zin er is. Is de zin er namelijk niet, dan weet ik ook zeker dat ik nooit tevreden met de blog zal zijn.

En ik voel me de laatste twee weken ook goed. Waarom zou ik me dan zorgen gaan maken over ‘onbelangrijke’ zaken? Niet dat ik mijn site onbelangrijk vind, maar ik schiet er niets mee op om maar continu na te blijven denken over dat ik geen zin heb om te schrijven. Het helpt echt niet bij het schrijven van blogs. Dat was wel even een dingetje om me daarbij neer te leggen, ik wil toch op mijn vaste dagen blogs online zetten, maar toen dat eenmaal gelukt was, had ik weer rust aan mijn hoofd. Uiteindelijk heb ik ook maar één blogdag gemist. Dat is ook geen schande. Ik hoop dat ik vrijdag ook weer de inspiratie heb voor het schrijven van een blog (en er vooral zin in heb), maar ik ben er van overtuigd dat dat wel goed gaat komen.

Ik heb deze website gebouwd en schrijf alle blogs voor de site.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: